Zaterdag 10 en zondag 11 december, Kerstconcerten weekend.  Zaterdagavond was het Lions Kerstconcert in de Waltriduskerk in Herentals, en zondag stonden ze op het podium op de kerstmarkt in Leuven.  Bij ons is Alexander altijd de kleinste, maar voor deze concerten was hij echt wel bij de oudsten.  Zaterdag waren ze amper met 4 + 12 jarigen en zondag was hij samen met Oscar echt de oudste. Toch wel een beetje raar en vooral onwennig.  En weten jullie, hij had ook examen die maandag morgen: latijn.  En, dat is ondanks de concerten vlot gegaan. 

Zondag 4 september 2011: 2de familiedag in de Kriegel.  Gelukkig dat papa reed en Meester Wilfried 10 minuten te laat startte want bijna waren we te laat voor het aperitief concert. Vincent toonde tijdens het vrij-podium dat hij ook piano kon spelen en meester Wilfried kondigde officieel zijn nieuw ensemble voor oud-leerlingen en leerlingen-buiten-boek aan. En, zo'n ensemble zien wij wel zitten, want om eerlijk te zijn na 15 jaar twee keer per week naar de vioolles te zijn geweest, was het toch wel wennen aan ineens geen vioollessen meer. En, om nogmaals eerlijk te zijn: we hebben het (en Meester Wilfried) wel gemist.

Maandag 15 augustus - zondag 21 augustus 2011: Vioolkamp Ligneuville.   Casper was Alexander zijn peter en Thibaut en (kleine) Vincent waren de petekinderen van Laurens en Vincent. En Laurens en Vincent hebben dat blijkbaar met de nodige flair gedaan want hun twee petekinderen waren het onderling helemaal eens: zij hadden de twee coolste peters van het kamp. Laurens heeft er een solootje gespeeld, Symphonie Espagnole van Lalo - een stuk van 8 minuten - waarvoor hij een oorverdovend applaus kreeg. En hij was er ook weer jarig en dat werd feestelijk en zeer toepasselijk gevierd met een vioolbiscuit en champagne (voor de +18-jarigen)

Zondag 26 juni 2011: EindeschooljaarConcert van Meester Wilfried. Terwijl ik ijverig economie studeerde sloten mijn broers hun vioolschooljaar af in de tuin van familie A.  Missisipi  en ook de Fandango waren mooi, maar de Machines ..., laten we het houden op 'degustibus et coloribus non disputandum est', en dat je moet 'openstaan voor nieuwe dingen'.  Maar grappig was het wel, zeker als zelfs met de wasknijpers de partituren gingen vliegen, en er dus 'ad libitum' geïmproviseerd mocht/moest worden. Erger dan het origineel kon alvast niet, dixit Alexander.

Zaterdag 14 mei 2011: Duo Concert met Klink (Koninklijk Harmonie van Herent) in het CC De Wildeman in Herent.  Iedereen was bij aanvang van het concert een beetje benauwd van hoe het zou gaan klinken, maar ... het klonk SUPER.  Shindlers list gespeeld door violen en blazers, met hier een daar wat slagwerk.  Echt mooi, net zoals de Hongaarse dans van Brahms. Het is al een opzwepend melodietje en dan de blazers er bij ... . Sfeer te over.  

Zondag 1 mei 2011: Laurens studeert na 15 jaar vioolspelen af en doet dat op gepaste wijze.  Tesamen met de 2 andere afstudeerders Arnaud en Astrid verzorgde hij een huisconcert ten huize Heeren. Op zijn persoonlijk programma stond de Csardas van Monti en Scène de Ballet van Charles-August de Bériot. En, hij had het publiek mee van zijn eerste tot zijn laatste noot!.  De Csardas is echt zijn dada - hij speelt het alsof hij de noten zo uit mouw schut, en zijn Scène de Ballet was zo betoverend mooi - niet alleen Alexander heeft er met open mond naar geluisterd ... . 

Zondag 3 april 2011: Soloconcert in Booischot.  Voor Vincent viel dit midden in de examens en Laurens recupereerde van zijn bezinningstrektocht inclusief -overnachting in een tent waarvoor ze de piketten vergeten waren maar Alexander speelde er het Largo van Vivaldi (5,2).  Niet gemakkelijk dat stuk om het zuiver te spelen met al die positiewisselingen, maar Alexander heeft dat schitterend gedaan.  En, zijn vibrato is echt héél mooi. Knap om horen.  En wat hij allemaal aan het uitkramen was bij het maken van de Nijntjespuzzel had ik ook wel willen horen ... . 

Zondag 26 december 2010 - 15 uur, Grote Concertzaal Lemmensinstituut Leuven.  Voor de 15de keer speelde Laurens mee Kerstconcert want in 1996 stond hij ook al bij op het podium, toen als superschattige pre-twinkler van 3 jaar.  En nu, 15 jaar later mocht hij er solo spelen. En ik mocht speechen, als oud-leerling!  En, ook nog meespelen. Shindler's list was kippevel van de eerste tot de laatste noot, en dat zeg ik niet alleen omdat Laurens de solo speelde. En ook Thank you for the Music, de Csardas, Vivaldi, ... eigenlijk alles kwam uit onze violen of we nooit iets anders gespeeld hadden.

Zondag 5 september 2010: Familiedag in de Kriegel, Tessenderlo.  Een aperitiefconcert met de nummertjes van het Zomerkamp, een lekkere spaghetti en een overheerlijke Ricardo paëlla. Meer moet dat niet zijn.  En ja, wie mocht er Juf spelen?  Ik heb natuurlijk veel truckjes van Meester Wilfried geleerd: op één been spelen, rondjes draaien al spelend, ... . De kleintjes vonden de trukjes leuk, en de groten ... die vonden het leuk mij belachelijk te zien doen. 

Woensdag 18 - Zondag 22 augustus 2010: vioolkamp in Ligneuville.  Laurens was er traditiegetrouw jarig en kreeg een smartiecake met 17 kaarsjes. Op het programma stond o.m. Bazzini, een stuk met 36 noten in één maat en dat 7 pagina's lang.  Laurens heeft er zich in vastgebeten, maar ik heb aan mij laten voorbijgaan. Hanne was mijn petekind, Kasper dit van Laurens, Vincent had Sander en Alexander was het petekind van Arthur.  "Thank you for the music" was indrukwekkend maar het mooiste nummertje van het kamp was toch Kristina. Unaniem verkozen en beslist!

Zondag 27 juni 2010: Eindeschoolconcert ten huize Heeren.  En we hadden, net als vorig jaar, schitterend weer.  Met ons vieren speelden we de Seitz.  Dat concerto is immers zo'n beetje ons huisnummer geworden, zelfs Alexander speelt dat met de nodige show.  Verder had ik, omdat dit echt de afsluiter is van mijn 'Meester Wilfried periode" de eer om solo te mogen spelen: Meditation van Thaïs.  En, het was letterlijk een meditation. Veertien jaar heb ik vioolles gevolgd bij meester Wilfried en in die 14 jaar geregeld gewenst dat ik nooit meer naar  de vioolles moest, maar nu het zover is vind ik het vreselijk! 

Zondag 20 december 2009, KerstConcert in het Lemmensinstituut.  Voor de 14de keer speelden wij mee op het kerstconcert van onze vioolleraar. En het was een onvergetelijk kerstconcert: door de sneeuw - waardoor de berg en de wegen naar de berg er onverantwoord glad bij lagen maar waardoor een kerstsfeer gecreeërd werd om 'U' tegen te zeggen, door mijn pseudo-Bach-solo met de andere 'kleintjes van 1996" : Hans, Jonas, Isaac, Charlotte en Philip, door Laurens zijn Ben-voor-5-violen die iedereen kippevel bezorgde, maar vooral doordat ik besefte dat het mijn laatste 'officiele' kerstconcert was: ik studeer namelijk af dit jaar. 

Vrijdag 14 tot donderdag 20 augustus 2009: Zomerkamp 2009 in Anthisnes. Het waren de warmste dagen van het jaar,  er waren enorm veel vliegen en wespen maar dat belette ons niet om 'ettelijke' uren viool per dag te spelen.  Wilfried had blijkbaar een voorgevoel gehad over die vliegen en wespen met de Mousquitodance en de Hommelflug.  En, op die hommel hebben we gezweet, dat kan ik jullie verzekeren, en niet alleen omdat het buiten (en binnen) warm was. Verder had hij ook nog een hele leuke Disneymedley op het programma staan, in een vierstemmige bewerking door Veerle.  Niet moeilijk maar héél tof om spelen. En, Laurens was er, net als vorig jaar, jarig.

Vrijdag 26 juni 2009: Eindeschooljaarconcert ten huize Heeren.  Laurens, Vincent en ik mochten openen met de Czardas van McLean.  We hebben er iedereen de slappe lach mee bezorgd.  Eerst begint Vincent met een keivalse noot bij de aanzet van zijn solootje.  Eigenlijk was ze zelfs niet vals, ze was gewoon verkeerd. Maar het was zo vals dat we, in plaats van boos op hem te worden omdat hij onze solo verknoeide, er zelf ook om moesten lachen.  Maar dan laat hij ook nog midden de snelle nootjes zijn strijkstok vallen. Toen hebben we ons helemaal moeten inhouden om zelf niet vals te spelen van het lachen. "Met die snelle nootjes moet je je strijkstok losjes in de hand houden en als je dan nog van snaar moet wisselen, tje ... dan kan die strijkstok wel eens vallen"  was zijn uitleg.  Voor de rest was de Csardas wel goed.  Alexander heeft de eerste Vivaldi gespeeld, vierde boek vier. 

Maandag 29 december 2008: Kerstconcert voor de bewoners van het Rusthuis Bethlehem.   We speelden het ene kerstliedje na het andere en ze vonden ze allemaal even mooi. En de serenade van Toselli kenden ze inderdaad. Meester Wilfried was er van overtuigd omdat Toselli in de jaren 70, begin 80 de begintune was van het Schurend Scharniertje, het toen zeer populaire radioprogramma van Jos Geysen.  En weten jullie, die meneer op de foto, Louis, is ook een violist (geweest)!

Zondag 21 december 2008, Kerstconcert in het Lemmensinstituut.  De zaal zat overvol, en van die overvolle zaal kregen we daverend applaus. Voor de Czardas van Monti was het zelfs zo daverend dat we twee keer hebben moeten (mogen) groeten. Zoiets geeft echt kippevel.  Nu kippevel krijg je ook als het brandalarm afgaat tijdens een concert. Gelukkig was het vals alarm maar het kon wel niet onmiddelijk gedeactiveerd worden, zodat we voor het eerste deel van het concert naast de pianobegeleiding ook een  sirenebegeleiding kregen.  Maar brandalarm of niet, het was een fantastisch concert!     

Zaterdag 15 november 2008: Duistere-verhalen-tocht in Herent of vioolspelen in Halloweenstijl.  Meester Wilfried vertelde het verhaal van heks Evelina (rara), en wij zorgden voor de geluiden: het ruizen van de wind in de bomen, de klokkeslagen, wegvliegende bezems, taterende heksen,  ... .   Het geluid van ontsnappende lichaamsgassen hebben we echter overgelaten aan Isaac zijn protmachine.  Het was echt grappig, zelfs na zeven keer.  En, jullie geloven het of niet, de locatie was geen decor, maar héél echt.

Vrijdag 15 - donderdag 22 augustus 2008: Zomerkamp in Lingneuville. We hebben veel vioolgespeeld, veel plezier gemaakt en veel gelachen. Voor Alexander was het zijn eerste vioolkamp.  Hij  is met een héél klein hartje vertrokken, maar het is ook voor hem enorm meegevallen: na de eerste dag zagen we hem al druk zwaaiend met zijn strijkstok tegen Jonas zijn uitleg doen over hoge en lage tweede vingers. En, weten jullie, onze parodie op Wilfried met "groepsles van dinsdag  in Herent" heeft iedereen buikpijn bezorgd, meester Wilfried nog het meest, hij lag dubbel van het lachen.

Zondag 22 juni 2008: Eindeschooljaarconcert van Meester Wilfried bij Margo, Linde en Birgit thuis. Het was prachtig weer, we hadden een geweldig podium en ongelooflijk veel en lekkere hapjes.  En we hebben alle vier ons solostuk zonder al te veel valse noten overleefd: Alexander speelde de Gavotte van Becker, Laurens de Roemeense dansen van B. Bartok, Vincent de Sonate van Händel uit boek 6 en ik de Sicilienne van Kreisler. En, weten jullie, ik begin zo stilaan te begrijpen waarom de mensen Vincent en Laurens niet uitelkaar kunnen houden. 

Zaterdag 22 december 2007: Kerstconcert om 18.30uur in het Lemmensinstituut in Leuven.  Na 2 repetities in Turnhout, waarvan één met file en een GPS die niet werkte, met verkeerd rijden en te laat komen en een proces verbal (op de één of andere manier zijn we in een winkelwandelstraat terecht gekomen) tot gevolg waren we klaar om een prachtig concert te spelen.  En, het was prachtig: de Czardas van McLean, de Canon van Pachelbel, ... ons mama was opslag de "Murphy repetitie" vergeten en liep, zoals gewoonlijk, ijverig rond om iedereen op de foto vast te leggen, ons "de grote meisjes" dus ook.

Donderdag 29 november 2007: ICT Awards Concert in het Flagey Gebouw te Brussel:  Alexander is het schattige ventje met zijn witte sokjes. 

11 maart 2007: "Suzuki Kids in Concert" in de Koningin Elisabeth Zaal, Antwerpen.  Een reusachtig Suzuki concert met 500 violisten. Als "gevorderde Suzuki leerlingen" speelden we bijna alles mee maar ergens vanachter. Bijna 10 jaar geleden was er, ter ere van de honderste verjaardag van meneer Suzuki, ook zo'n groot concert.  Toen waren wij de kleine dropjes die alleen Reintje Vos en Kortjakje meespeelden en die vooraan stonden.   Jullie herkennen toch dat 'superschattige jongetje' en dat 'allercharmanst meisje'.  Dat 'allercharmanst' is nog altijd waar (eheum, eheum), dat 'superschattig' ook, nog (heel) af en toe.

Zaterdag 23 december 2006: 11de kerstconcert van meester Wilfried.  Maar ook voor ons  (althans voor Laurens en mij) was het de 11de keer dat het kerstconcert van meester Wilfried het startschot was van onze kerstperiode.  En, ter ere van zijn 250 jaar hebben we er de Rondo van Mozart gespeeld. En, natuurlijk ook veel kerstliedjes.

Zondag 19 november 2006: Boekenbeursconcert in De Kraal, Herent.  Meester Wilfried zat wel in het buitenland, maar, ... er was meester Koen en ook meester Philip (voor de tweede stemmen). En, weten jullie meester Koen heeft niet alleen aan ons, maar aan iedereen van de boekenbeurs het verhaal verteld van de "huppelende konijntjes" in het Jagerchorus van v. Weber. 

Zaterdag 4 november 2006: Vioolconcert in nieuwe CC te Vilvoorde.  Vincent vindt je makkelijk terug, Laurens terug vinden is wat moeilijker, om Alexander terug te vinden heb je een vergrootglas nodig, en mij terug vinden is 'onmogelijk'.

Zaterdag 19 tot donderdag 24 augustus: zomerkamp in Arbre: we hebben er niet alleen veel bijgeleerd, het was er ook en vooral héél leuk .En pver onze Vincent, Thuis zijn z'n charmes soms ver te zoeken, maar hij kan het wel. Hier zie je "mister charming" met de meisjes van zijn vioolklas: Margo, Elisabeth, Linde en Nathalie en met zijn 'vioolmeter' Kirsten.

Zondag 25 juni 2006: 2de Huisconcert in Veltem-Beisem. En, weten jullie: wij hebben "Zowie goes the wizzle", een vierstemmig jazzie stuk, uiteindelijk dan toch niet gespeeld! En, weten jullie dat dat mijn schuld was en dat het schaamrood nog op mijn kaken staat.  Sorry meester Wilfried! Ik zal in het vervolg twee, néé drie, néé vier, néé vijf keer nadenken en ook vijf keer zoeken vooraleer ik vraag of u mijn partituur gevonden en vooraleer u anderhalf uur zoekt naar mijn partituur die uiteindelijk in mijn eigen vioolkist blijkt te zitten. 

Zondag 23 april 2006: Benefietconcert ten voordele van de kinderen van Tjernobyl. Dit was een concert tesamen met Kortjakje. En, weten jullie dat onze Vincent, nog voor het concert begon, er in geslaagd is om "op zijn viool te gaan staan" en hij dus op een "reserve" viool heeft moeten spelen.

Zondag 26 juni 2005: 1ste Huisconcert in Veltem-Beisem

Vrijdag 23 december 2005: Kerstconcert in het Lemmensinstituut in Leuven.  Het was een jubileum concert voor meester Wilfried maar ook voor ons was het 'al' ons 10de kerstconcert.  En alles jullie willen weten hoe het voor ons 10 jaar geleden begon en hoe ons eerste kerstconcert liep ... lees dan maar eens wat ons mama geschreven heeft voor  het programma boekje. 

"Je weet waar je aan begint, maar niet altijd waar je naartoe gaat en al helemaal niet waar je gaat eindigen.  Deze uitspraak is zeker van toepassing op het telefoontje dat ik tijdens de zomer 1996 voerde met Wilfried en waarin ik hem vroeg of hij nog plaats had voor 2 kindjes.  Een BBC reportage had mij, mama van 3 kinderen (Evelien - 4 jaar, Laurens - 3 jaar en Vincent - 10 maanden) tot de Suzuki methode bekeerd.   Na wat zoekwerk en enige omwegen kwam ik bij Wilfried terecht.  De 'ideale' leraar: hij woonde vlakbij, hij leek helemaal niet op de oerstrenge, oerconservatieve pianoleraar van weleer en ja, hij had nog plaats voor Evelien.  En eigenlijk ook wel voor Laurens, alhoewel Laurens qua leeftijd wel een randgeval was, maar misschien met het voorbeeld van zijn zusje ... .

En zo werd er op 19 september 1996 gestart met de voetmatjes, 3 weken later volgden de   ‘Samsonkoeken viooltjes’ en met Allerheiligen bracht meester Wilfried de echte violen mee: een tweeëndertigste voor Laurens en een zestiende voor Evelien.  En, stel je voor! Op 22 december mochten ze al mee concert spelen. Overweldigend geweldig!.  Laurens kreeg voor  de gelegenheid een “echt” concerthemdje aan, uiteraard met strikje en Evelien een blauw feestkleedje met bloemetjes en strikjes en, uiteraard,  ook een strikje in het haar.  Allebei waren ze apetrots, apetrots op hun “echte viool”, apetrots dat ze zonder fouten  “tikketakkeboemboem” konden klappen, apetrots dat ze op de muziek hun strijkstokhand konden bewegen zonder het snoepje te laten vallen, apetrots dat ze de la en de mi snaar konden spelen zonder een andere snaar aan te raken. En de mama? De mama was apetrots op haar twee spruitjes die zo geweldig mee concert speelden.    "